سرود رهایی
خوش آن سپيده دم بامداد نوروزي
كه موسم طرب است و نويد بهروزي
نسيم روح فزايي وزد ز كوي شما
خوشم به ساغر گلگون ز فتح و پيروزي
بخوان سرود رهايي تو با خروش بلند
اسير فتنه مشو تا ادب تو آموزي
به مجلس طربش مي روم به هر سويي
كه مست جام شرابم ز نكته اندوزي
ز سرو راز كمر قد دلبران بشنو
جهان و كار جهان جمله را بهم سوزي
جهان كهنه جوان شد تو نيز همت كن
ز جان و تن بدرآور تو بخت بد روزي
ز كنج غم بدرآ جلوه جان و دولت گير
ز كشتزار محبت چو خوشه مي دوزي
|